Eens kijken wat er weer allemaal gebeurd is..

Het weekend na het International Dinner heb ik het wat rustig gehouden. We zitten dan ook altijd met een hoop schoolwerk, waarvoor weldegelijk tijd moet gemaakt worden. Mijn hoogtepunten van het weekend: ik ben gaan lopen – en degenen die me kennen weten dat dit een hele opgave is – en ik heb kunnen skypen met oma en opa Zelem!

De volgende week (7 t.e.m. 13 mei) was ook weer niets bijzonder. Op maandag teaching practise, schoolwerk en spaanse les. Op dinsdag les, werken aan een project, gaan lopen (!!) en een filmpje bij één van de erasmussers. Woensdag weer lots of work en spaanse les. Donderdag alweer naar school, teaching practise en als afsluiter van de dag een heus feest op de Engineering Faculty van onze universiteit. Vrijdag les en nog ein mal laufen. Zaterdag was dan toch wel het hoogtepunt van de week: sshhhooopppeeeennnn :D En tot slot, zondag weer een keer gaan lopen (man ik was die week goed bezig), wat voor school gewerkt en wat zitten chillen. Zoals je ziet, onze ‘normale’ weken hier zijn eigenlijk redelijk gewoontjes J

De volgende maandag en dinsdag verliepen zeer normaal, maar vanaf woensdag heb ik weer wat meer te vertellen !! Woensdag zouden Alwin en Nienke aankomen! Hooeeraa! Ik had alles schoongemaakt, hun bedden flink opgemaakt en als verrassing een chocolade cake gebakken. Terwijl ik in de Spaanse les zat, waren zij onderweg van het vliegveld naar Arrasate. Wanneer ze hier eindelijk aankwamen, was het al bijna middernacht. Maar dat hield ons niet tegen! We hebben zitten smullen van de cake, we hebben bijgepraat en ongelooflijk lang jungle speed gespeeld. En als ik zeg ‘ongelooflijk lang’ dan bedoel ik ‘tot 4uur ’s nachts’. Het was dan ook zeer pijnlijk voor mij om de volgende ochtend om 6:45 op te staan om naar de les te gaan. Wanneer ik terug kwam van school, waren Nienke en Alwin al wakker en klaar voor ontbijt. Ik bracht croissants mee, bakte spek en we hebben die ochtend (middag) zeer uitgebreid ontbeten :D Nadien was het tijd om koffers te pakken en te vertrekken naar MADRID !!

We zijn in Madrid gebleven van donderdag tot zondag. We huurden een mini appartementje met een keukentje zodat we zelf konden koken. En wat had onze huurbaas ons ‘in’t zak gezet’ !! Maar dat hield ons niet tegen! Op donderdag zijn we de buurt wat gaan verkennen en hebben we een heerlijke kebab gegeten (lekker spaans he?!) ’s Avonds waren we te moe om nog uit te gaan, dus zouden we een gezellige avond houden en op tijd gaan slapen.. Niet dus.. Alweer hebben we gebabbeld en spelletjes gespeeld en ellende verkocht tot in de vroege uurtjes… Op vrijdag werd zeer mooi weer voorspeld en daar hebben we dan ook van geprofiteerd. We hebben een park opgezocht en ons daar geïnstalleerd op een graspleintje. Heerlijk, zo de zon op je snoet! Ergens in de namiddag besloten we toch maar eens iets te gaan bezichtigen. We gingen op zoek naar de ‘caja magica’. Hier zouden we een mooi uitzicht krijgen over de skyline van Madrid. En jawel, na een heuse wandeling vonden we een nieuw park, met ne mega heuvel en een erg mooi uitzicht. Niet echt over de skyline, maar wel over het mooie park. Nadien hebben we nog was rondgelopen en inkopen gedaan. Want: ik ging koken! Scampi’s en pasta in een pikant tomatenroomsausje.. Hmm! Opnieuw besloten we om thuis te blijven, met dit keer een minifilmavond. Ook weer super gezellig! Zaterdag gingen we wat pleintjes en gebouwen bezoeken, nog wat meer ontdekken in Madrid. Het was nog steeds mooi weer, dus weer een schitterende dag! ’s Avonds had ik weer gekookt. Dit keer pitabroodjes met gehakt en groentjes. Dit keer zouden we trouwens wel uitgaan.. Of toch niet..?! We raakten aan de praat, speelde weer wat spelletjes en voor we het wisten, was het ochtend. Ojee! Snel wat slapen! De laatste dag hadden we bewaard voor Estadio Santiago Bernabéu (voetbalstadion Real Madrid) en de stierenvechten. Het voetbalstadion was leuk om te bezoeken. We hebben dan ook kei veel foto’s getrokken en er flink wat tijd gespendeerd. Vervolgens gingen we op restaurant en aten we pizza om dan richting de stierenvechten te vertrekken. Het was een heus karwei om ginder parking te vinden. Blijkbaar waren er ontzettend veel mensen met hetzelfde idee als wij.. Ondertussen besloot moedertje natuur liters water uit de hemel te laten vallen en er wat donder en bliksem bij te gooien. Voor de tickets moesten we in een ellelange rij aanschuiven in de gietende regen. Toen we eindelijk op een tweetal meter van het loketje verwijderd waren, ging het luik dicht.. Uitverkocht! Oojjjeeeeee! Geen stierengevecht voor ons dus.. Jammer! Dan maar naar huis.. En om onszelf op te monteren: McDoonnaaalldss! Thuis hebben we onze laatste nacht, zoals traditie het wou, volgepropt met verhalen en spelletjes. ’s Ochtends gaan slapen, ’s middags opstaan en tijd voor Alwin en Nienke om naar huis te gaan.. Jammer, want ik vond het SUPEEERRRR om ze hier bij me te hebben!!!

De volgende dagen moest ik weer gewoon naar school, teaching practise en spaans.. Mijn bioritme was een klein beetje omzeep, dus dat had wat aanpassing nodig. Veel tijd had ik echter niet: vrijdag was er een heus afscheidsfeestje gepland voor de eerste erasmusser die Arrasate zou verlaten, voor goed.. Het was enorm leuk, we hebben ons super goed geamuzeerd, tot –uiteraard- in de vroege uurtjes! Na een zeer korte slaap sprong ik uit mijn bed om Martin te gaan uitwuiven. Wat voelde dat raar, zo de eerste die vertrekt..

Op zondag (en dan zijn we al 27mei) heb ik met Pleun de bus genomen naar Landa. Een groot meer en een grasplein met de boompjes voor de nodige schaduw. Laat dat zonnetje maar zijn werk doen! Eens voldaan, na voldoende zon, werd het tijd om terug te keren. Maar waar bleef die bus toch?! Meer dan twee uur hebben we staan wachten. Eerst zou de bus om 16:55 komen. Toen om 18:00, en nog later vertelde men ons dat het 18:30 zou zijn. Tijdens het wachten vroegen we onszelf af hoe we ingodsnaam thuis moesten raken als de bus niet kwam opdagen.. Liften dan maar? Brr, dat was misschien toch niet echt zo’n leuk idee.. Nog meer wachten dus. Rond 19:00 wisten we dat we niet meer moesten hopen op een bus. Liften dus.. Tijdens het wachten hadden al enkele gasten ons aangesproken. Maar meer dan ‘ola’ kregen ze niet van ons. Nu moest het net lukken dat diezelfde gasten plots kwamen opdagen, toen wij besloten om toch te liften. Ze vroegen ons wat we hier eigenlijk stonden te doen en waar we heen moesten. Na een spaanse uitleg met handen en voeten besloten zij ons thuis te brengen. Wij stapten in de auto met twee van die zes gasten. Een vet gepimpte BMW met een dikke beat uit de radio bracht ons thuis. Die twee gasten zagen eruit als ruige machomannen, maar waren eigenlijk wel heel vriendelijk. Eens aagekomen in Arrasate stopten ze in’t midden van de weg. Alle auto’s moesten wachten zodat wij eruit konden. Twee dikke poenen, zwaaizwaai en weg waren ze. Wat een ervaring! Best spannend!

Tot slot, voor de volledigheid, maandag en dinsdag: niet veel te vertellen. Gewoon weer les, teaching practise, spaans. Vandaag, woensdag 30 mei, ga ik nog eens volleyballen met de erasmussers. En vanavond is het uiteraard weer spaans.

HASTA LUEGO!!