Hier komt hij dan… Mijn allerlaatste blog over de avonturen op Erasmus. Naar geode gewoonte begin ik waar ik vorige keer eindigde!

Op 16 juni mocht ik pannenkoekjes gaan eten bij Bibiane. Ze waren super lekker, bedankt Bibiane!

De volgende dag, zondag, was het voornamelijk chillen en de laatste beetjes schoolwerk verzetten. Maandag moesten we namelijk een presentatie geven over onze teaching practice, de ervaringen die we er op deden, wat we hebben geleerd, wat onze indruk nu is, etc. En nadien, in de namiddag had ik mijn allerlaatste teaching practice. De kindjes waren super lief. Sommigen begrepen niet waarom ik niet meer ging kunnen komen en anderen vroegen om te blijven. Ze gingen me knuffeltjes geven en kusjes blazen. Echt heel leuk!

Op dinsdag was er de deadline voor het laatste project van onze Basque Culture klas. Die maakte ik dus dinsdagvoormiddag nog snel af. Daarna gingen we met zn allen naar het terras van Ilse en Elsbeth voor een heerlijke picknick in het zonnetje. Iedereen bracht wat eten mee, we maakten het ons comfortabel en hadden een supergezellige namiddag. Die nacht werd Martina – mijn huisgenoot – enorm ziek. Ze zijn met de ambulance gekomen en hebben haar voor een paar uurtjes meegenomen. De ambulance en het ziekenhuis zijn heel gewoon in het Baskenland, je kan niet gewoon naar de dokter zoals wij dat kennen! Eerst dacht men dat ze waarschijnlijk iets fout had gegeten en nu last had van gastritis. Maar dat bleek toch niet zo te zijn, want een dag later werd ik ook ziek. Net hetzelfde probleem, waarschijnlijk iets buikgriep-achtig! Heb twee dagen serieus afgezien en dan nog twee dagen veel moeten rusten. Balen wel, zo de laatste dagen van mijn avontuur en mooi weer en …

SAN JUAN! San Juan is simpel gezegd een 4daags feest, met alle gekheid op een stokje! Het begon vrijdagavond 22 juni en eindigde op dinsdag 26 juni. Er waren fanfares die door de straten liepen, traditionele dansers, giants in traditionele kledij, muziekgroepen, er werd een boom gezet in’t midden van’t plein waar ze in gingen kruipen, er was een grote draak die vuurspuwde, er waren mini-stieren-lopen en stierengames, randactiviteiten voor kinderen, er werd immens veel gegeten, er waren nog heel veel dingen die ik nu even vergeet op te noemen en uiteraard: het was één groot feest! Heel Arrasate stond in rep en roer en MAN die Basken kunnen er wat van!!

Jammer genoeg heb ik er wel de helft van moeten missen of gadeslaan van op ons balkonnetje. Gelukkig was onze straat een van de straten waar het meeste te doen was en hebben we ook een gezellig avondje gehouden met zn allen in onze flat.

Op dinsdag (eergisteren) besloten we met een select groepje voor de laatste keer naar Zarautz te gaan. Pleun, Felipe, Jan, Paty en ik namen de bus iets voor de middag en hadden dus de hele namiddag om te spenderen op het strand. In Arrasate was het schitterend weer, maar eens in Zarautz aangekomen had de zon zich goed verstopt. Gelukkig kwam die een half uurtje later toch tevoorschijn. Het werd nog super warm, we hebben gezwommen in de zee en enorm genoten van onze laatste dag ginder. Stijn (Belg die ik in de paasvakantie leerde kennen in Zarautz via een vriend) en een vriend van hem waren er ook, dus dat was ook heel gezellig. Zij zijn dan nog afgezakt tot Arrasate en hebben een nachtje in onze flat doorgebracht. Leukleuk!

Maar, de volgende dag.. Dat was minder leuk.. Het was nu echt voorbij. De dagen voordien hadden we al wat ingepakt, maar nu was het echt tijd om àlles te laten verdwijnen. We zijn vroeg opgestaan om de keuken leeg te halen en aan de grote schoonmaak te beginnen. Ieder deed zijn deel en op een 3tal uurtjes was alles spik en span. We beloonden onszelf met een uitgebreide lunch met alle overschotjes. Daarna moest ik nog de laatste dingetjes inpakken, afscheid nemen van de leerkracht Spaans en mama en Mich verwelkomen. Zij brachten wat lekkers mee, dus hielden we een heus aperitief om te klinken op die heerlijke 5 maanden. (heerlijk voor mij, zij zijn blij dat het voorbij is denk ik!) Vervolgens hebben mam en ik de allerlaatste dingen ingepakt, Mich keek voetbal, ik ging koken en we aten een heerlijk overschotjes-avondmaal. Daarna gingen mam en Mich naar het hotel en ik ging nog even uit met een deel van de overblijvende erasmussers. Het was gezellig, maar de gedachte dat dit de allerlaatste keer zou zijn was toch erger voor mij dan verwacht.

Vandaag, donderdag 28 juni 2012 stond ik vroeg op, we gingen de auto inladen, nog snel wat eten en een laatste souvenirtje kopen. Dat was het dan.. Het zat erop… Iedereen kwam me uitzwaaien, we sprongen de auto in rond 12uur en reden weg. Weg van de plek die ik voor 5 maanden mijn thuis heb genoemd. Weg van de mensen die heel erg belangrijk voor me zijn geweest: onze erasmusfamilie. Ik ga hen zo hard missen. Eigenlijk ga ik alles missen, het was echt zo fantastisch! En ervaring die ik nooit zal vergeten en zo weer opnieuw zal doen! Maar, geen emotioneel gezeik. We didn’t say goodbye, just see you later! Veel van hen zie ik sowieso nog terug, is het deze zomer niet meer (enkele schatjes komen me nog bezoeken!!) dan is het volgend jaar of het jaar erna! Daar twijfel ik niet eens aan!

Maar goed, vooraleer ik naar huis kom, ga ik nog even genieten van de Spaanse omgeving. Eerst twee dagen spenderen met mama en Mich en dan ga ik nog een weekje surfen in Berria. Op zondag 8 juli kom ik weer thuis, met dus bus van BoardX! Ik zal mijn eerste voet in België waarschijnlijk in Lummen zetten, ergens in de voormiddag. Spannend!

Tot zeer binnenkort lieve vrienden en familie!

Hopelijk zie ik jullie allemaal snel weer terug!!

HASTA LUEGO!!!